Gedichten uit mijn hart ...

We hebben een boerderij !


Het leven in de grote stad,
Was wat mijn ega niet echt lekker zat
Hij wilde toen een ander huis
We wilden weg van het echte gespuis


Verhuizen naar het platteland
Hielp ons wel even uit de brand
Maar heb je dan zoveel weidegrond
Dan doe je daar wat mee…terstond !


Al gauw leek het alsof er iets gejat werd
Daarom reden voor een hond die je de weg verspert?
Dat was dan maar een cadeau voor mij
De enige die daar happy mee was, was hij


De poes hadden we al die tijd al mee
Zij was met die hond al helemaal niet tevree
En liet hem dan ook helemaal staan
Nee, vriendschap zat er echt niet aan !


Al dat gras, waar hadden we dat voor?
Iemand bracht ons op een goed spoor:
We zouden het verhuren voor de koeien
Dat kon me echt niet zo erg boeien


Regelmatig werd ik opgehaald uit mijn werk
Zo ook die ene dag, ik maakte me sterk
Wat zou er nu aan de hand wezen?
Ineens zag ik iets over het erf sjezen…


In paniek riep ik aan mijn man:
“Ik weet niet of je dat zien kan?
Er loopt een andere hond bij de onze”
’t Was te donker dat ik zijn ogen kon zien…


“Geen paniek, dat is ‘Lady’ “ was toen zijn antwoord
Ehm… heb ik dat wel goed gehoord?
Nu al twee honden op ons erf?
Ik geloof dat ik het nu echt besterf …”


’t Was eigenlijk nog niet zo lang daarna
Zowaar als ik hier aan de grond sta
Twee schapekoppen in een wei
Daarmee was ik ook helemaal niet blij


Op een zonnige dag kwam ik ook weer thuis
In één oogopslag zag ik: ”Het is hier niet pluis”
Denise rende achter een rozig biggetje als een gek
Totdat ze plat viel op haar ….gezicht (nee ik zeg geen bek)


Onder die grote oude den
Bouwde hij ineens een kippenren
Vijf dames kwamen het hok bezetten
En enkele van de planten verpletten


Wat overliep van de andere kant
En nu graasde op ons land
Konden we als het onze beschouwen
Mochten we ineens nog 5 schapen houden


Het werd me soms echt te gek
Die ene dag vrij van mijn werk
Kon ik achter een varken aan hollen
Dat beest was soms echt door het dolle


Bezeerde toen mijn enkel met een sprong
Wat me toen pas echt doordrong:
Al die verassingen waren voor mij
Maar ze maakten me toch niet blij


Een aantal van die dieren overleed
Soms door pijn, of door een beet
Ik was het allang zat
En wilde terug naar de stad


©opyright Marjan