Gedichten uit mijn hart ...

Waarom ?




Het doet ongelooflijk veel pijn
Om het speeltje in een spel te zijn
Mijn ijsmuur was eindelijk ontdooid
Ik deed voorzichtig 'mijn masker' af
Nu heb je me aan de kant gegooid
Het voelt aan als een zware straf


Was het verkeerd om jou te vertrouwen?
Onze 'vriendschap' als geluk beschouwen?
Ik zit nu zo vol vragen
Wat heb ik verkeerd gedaan?
Tijd is immens: uren worden dagen
Over mijn wang rolt een traan...


Uitleg gun je me zelfs niet
Ook dat doet mij veel verdriet
Mijn vertrouwen heb je beschaamd
Je was het kennelijk niet waardig
Had je dit van tevoren beraamd?
Misschien ben ik wel te zachtaardig


Mismoedig zet ik mijn masker weer op
Je zette mijn hele leven op de kop
Ik was dom en liet me gaan
Nu doet het me veel verdriet
Achter dat masker rolt een traan
Maar niemand die het ziet...


Ik lijk weer sterk....


©opyright Marjan