Verveling




Ik tel mijn vingers op en neer
Aan het eind tel ik ze nog een keer
Ik weet zeker het zijn ze alle tien
‘k Heb ze allemaal gezien


Dan kijk ik eens naar beneden
Daar heb ik er nog eens tien
Die noemen we dan maar tenen
Ik verveel me bovendien ;-)))


Sjonge wat zal ik nu eens doen
Eigenlijk moet ik voor mijn poen
Toch maar iets zinnigs gaan doen
KLABOEM


Daar val ik plots naast mijn stoel
Dat geeft een beetje pijnlijk gevoel
Klauter omhoog van de vloer
Verdorie, dit lijkt helemaal niet stoer


Er komt nu zo een eind aan dit gedicht
Dit kan niet eindeloos doorgaan
Ben er toch maar voor gezwicht:
Er kwam zomaar een eind aan …


©opyright Marjan