Tussen wal en schip


Ik ben bang voor wat komt
Bang alleen te zijn
Dat alle geluid verstomt
Voel me ineens helemaal klein


Mijn leven is momenteel ‘on hold’
Met je leven kan ik niet meer
En zonder je voelt zo ‘icecold’
Hoe dan ook: het doet intens zeer …


Ik zou graag willen dat je voor mij kiest
Helemaal gáán voor mij
Dat geen van de partijen in deze verliest
Maar het mag niet zo zijn


Je bent niet eerlijk door de keuzes die je maakte
Door met beide benen ergens anders te staan
En je zo niet op het schip, maar ook niet aan wal raakte
Je valt zo tussenin: in het water …


Verliezen doet zo iedereen
Je mocht de overstap niet afmaken
En dat vind ik zo gemeen:
Aandacht voor mij ging je ook verzaken …


Ik verdien toch meer dan dat
Liefde, aandacht en genegenheid
Ik ben het negeren wel zó zat
Ondanks mijn liefde nu tot scheiding bereid …


Ik hou van je, helaas éénzijdig
Telkens weer stap ik in dezelfde kuil
Alles voelt ontzettend tegenstrijdig
Tranen als bewijs dat ik van binnen huil
©opyright Marjan