Tussen Utopia en hier


Tussen real-life en Utopia
Ligt een vaag stuk land
Daar zag ik je zitten
Als oude, maar wijze man
Je ogen glinsterden van pret
Mijn hart vulde met liefde en stiekem
heb ik een kus op je voorhoofd gezet …


Je stond op uit je stoel en
ik voelde je mij omarmen
als een warme deken
mijn hele lijf verwarmen
Zo vertrouwd en zo intens
Al moet ik je nu al 22 jaar missen
Ik voel me bijna weer een compleet mens …


Je humor en je grappen
De grijns op je stralende gezicht
Eerlijkheid en karakter
Niet voor leugens gezwicht
Ik draag het allemaal met me mee
Pa, ik ben nog steeds zo trots op jou
Nooit alleen: we zijn altijd met zijn tweë …
©opyright Marjan