Je hecht je aan zo'n bontgehuld dier
Jaren lang schonk ze je veel plezier
Lachen om gekke capriolen
Je hart was door haar gestolen
De herinnering blijft bewaard
Het slaan van haar staart
De glans in haar ogen
Zij heeft jou al die jaren bewogen
Een kopje tegen jouw been
Je kon met geen mogelijkheid om haar heen
Haar luide, tevreden gespin
Was bewijs: ze had het naar haar zin
Dan op een dag is ze er ineens niet
Het doet je dan echt ongelooflijk veel verdriet
Draag haar binnenin met je mee
Dan ben je altijd met je twee