Verdriet heb ik genoeg meegemaakt
Soms is het allemaal al zwaar genoeg
’t Is iets dat mijn hart diep van binnen raakt
En waar ik absoluut nooit om vroeg
Dan zijn er die feestdagen
Maar waar je ook kijkt
Rampen waar ze op tv over doorzagen
En dat ook mijn hart wel bereikt
Gillend zou ik weg willen rennen
Mag ik even vragen “Nu even niet?”
Soms schaam ik me d’r om moet ik bekennen
Maar ik heb toch al genoeg verdriet
Mijn bescherming is mijn lach
Humor met een knipoog
En toch heb ik wel ontzag
Voor serieuze dingen en een goed betoog
Ik kom graag heelhuids deze dagen door
En wil dat gezeik even niet
Vergeef me dat ik misschien stoor
En dat ik van mijn feestdagen geniet