Jouw bagage, veel te zwaar
Kon je het maar loslaten, ohw kón je het maar
Al was het al een groot deel
Maar alles bij elkaar, blijkt het toch teveel
Mijn hart huilt duizend tranen
Ik hou van jou, wil je niet loslaten
Maar al tesaam, trek je mij naar benee
En ik kan alleen maar verdrinken in onze grote zee
Van mezelf heb ik al genoeg
Ik kan het dragen, helemaal alleen
Alles wat ik van je vroeg
Deel je hart, mijnes is niet van steen
Stel je open, maar dat kon jij niet
Daarmee doe je mij nog het meeste verdriet
Ik hou van je; echt .. nog steeds
Nu gebeurt, waar ik al een tijdje voor vrees