Het duister slaat als een kille, onzichtbare mantel om je heen
En toch weet je: mij kan niets overkomen
Langzaam de dag zien wegebben
En denken aan wat er zoal gebeurd is
Deze was als geen ander
Maar je bent ‘m zo vergeten
Achter de horizon
Ver weg hiervandaan
De nacht valt in…..
Morgen is er een nieuwe dag
Met nieuwe gebeurtenissen
Die ook weer vergeten zal worden
Wat is zoiets kostbaars toch vergankelijk:
……….een dag……