Kaartenhuis


Ik heb het gevoel vreselijk mijn best te doen
Te móeten doen om mijn warmte te creëren
Langzaam pas ik de stukjes op elkaar
En als ik dan bijna klaar ben en achterover leun
Bleek het bovenste stukje toch te zwaar
En stort alles als een kaartenhuis in elkaar


Elke keer begin ik weer opnieuw,
Met geduld, liefde en vaste hand
Bouw ik telkens weer hetzelfde huis
Van kaarten ja en zuchtend bijna klaar
Leun ik achterover: dit is niet pluis
Daar stort weer in, mijn zorgvuldig gebouwde kaartenhuis


Ik word nu moe, en het bouwen gaat steeds minder goed
Steeds schever staan de stukken op elkaar
Mijn huis begint gebreken te vertonen
Nog wel met liefde gebouwd, maar minder hoog
Al is het maar een benedenverdieping, ik moet érgens wonen
Tja, uiteindelijk heb ik mijn eisen en wensen toch in moeten tomen
©opyright Marjan