Gedichten uit mijn hart ...

Een jonge vrouw




Een jonge vrouw van 19 jaar
Stil en sereen zit ze daar
Ze was weggekropen in haar schulp
In werkelijkheid is ze een mooie tulp
Met water en lucht grootgebracht
Maar wat zie je als ze lacht?
Liefde en een plaatsje ontbrak het aan
Ze had zo groot in de wereld kunnen staan


Even tijd en aandacht schenk ik dan
Maar daar wordt ze helemaal niet goed van
Soms lijkt ze niet meer te sussen
En ze schuilt achter haar kussen
Tranen stromen langzaam heen
Ik vraag me af waarom ze weent
En blijkt dat ze die aandacht niet is gewend
Dat is wat mij dan ook weer verdrietig stemt


Ik gun haar een lach en knuffel haar
Als teken van een goed gebaar
Probeer te compenseren voor haar ouders’ gebrek
Heb met haar een diepserieus gesprek
Haar tranen beginnen vaak te stromen
Laat je verdriet er maar uit komen
Maar dan tover ik de lach weer op haar gezicht
En breng voor haar gelukkig weer wat licht


©opyright Marjan