Gedichten uit mijn hart ...

Een beetje geluk ?




Ik kijk naar je blauwe ogen
Over je wang rolt een traan
En weet; jij voelt je bedrogen
Je wou een aanvulling op je bestaan


Een kind zo lief en klein
Maar het is je niet gegund
Ik zie je hebt pijn
Iets anders had niet gekund


De eerste man in je leven
Dacht je , was de ware, zo stom
Alleen een kind kon hij je niet geven
En hij vertrok met de noorderzon


Je kwam iemand tegen, ’n lief ding
Hij wou je een kind wel schenken
Maar veranderde plots zijn mening
Wie had dat kunnen denken?


Nu moest je helaas wel kiezen
Liefde of een kind
Je kon hiermee alles verliezen
Maar liefde overwint


Ik zie je daar dapper staan
Ondanks al je verdriet
En het lijkt alweer goed te gaan
Maar spiegels liegen niet


©opyright Marjan