Alleen geluk, maakt niet gelukig


Zacht wiegend in een hangmat van geluk
Dagen glijden ongemerkt voorbij
Harde klappen van pijn en ongeluk
Staan gelukkig niet aan je zij


Je leeft in pieken en in dalen
Grote hoogtes, soms ongekend
Van de dieptes kan je misschien wel balen
Maar je waardeert het niet, als je niet anders kent


Mijn geluk, echt: ik zoek allang
Een klein beetje rust in mijn droeve ziel
Soms ben ik best wel een beetje bang
Dat mijn geluk niet te herkennen viel


Geef mij maar mijn pieken en dalen
Ik leef mijn leven heel intens
“Geluk” ken ik alleen maar uit de verhalen
Maar meestal beschouw ik mij een gelukkig mens !
©opyright Marjan